Thuiskomen
Geachte mevrouw,
We hebben al enige tijd ruzies in huis met onze dochter van 14 jaar over het thuiskomen 's avonds. Wij hebben de tijden van thuiskomen afgestemd op wat zoal de norm is in haar omgeving en vinden dat niet onredelijk. Maar onze dochter verzet zich hier hevig tegen en zegt dat zij zelf wil kunnen bepalen hoe laat zij thuiskomt. Wij hebben met andere ouders en opvoedkundigen hier ook al over gesproken en dan krijgen wij steevast het antwoord dat wij de ouders zijn en dus de grenzen moeten aangeven en met haar de strijd hierover moeten aangaan ook al is dat voor alle betrokkenen vervelend.
Graag willen wij ook uw mening hierover horen.
Beste ouders,
Wat is het probleem?
Je (jullie) wilt dat je dochter 's avonds thuiskomt op de door jou bepaalde tijd, maar je dochter is het niet met je eens en wil je hierin niet volgen. In de communicatie naar je dochter toe zit dwang. Je vindt namelijk dat haar wil ondergeschikt moet zijn aan die van jou door datgene wat jij acceptabel vindt (een bepaalde tijd van thuiskomen) aan haar op te leggen.
Wat voelt/denkt uw dochter?
Je dochter geeft aan dat zij zelf kan en wil kunnen uitmaken hoe laat zij thuis wil komen. Zij reageert met boosheid en verzet wanneer je haar daarin frustreert en haar niet serieus neemt in deze behoefte zelf te bepalen wat zij met haar leven wil en kan. Zij voelt zich niet begrepen, gewaardeerd en gerespecteerd, omdat zij een deel van zichzelf, haar wil, moet onderdrukken.
Adequaat handelen
Je wilt dat je dochter zich gedraagt zoals jij dat wenselijk vindt. Dit lokt meestal opstandig gedrag uit of juist aanpassing om van de dwang af te komen. De reden waarom je dochter zich tegen je verzet is niet tegen jou/jullie als ouder(s) gericht, maar tegen de macht die je gebruikt in de vorm van regels over het tijdstip van thuiskomen. Het is voor je dochter belangrijk dat je haar vertelt wat je bezwaren zijn of waarvoor je haar wilt behoeden, dus wat je grenzen zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat je grenzen mag stellen aan haar gedrag of behoeften. De wil van je dochter dient te allen tijde gerespecteerd te worden en niet ondergeschikt gemaakt te worden aan die van jou. Dat is het recht op zelfbeschikking. Een recht dat je niet van haar kunt overnemen en waarover ook niet te onderhandelen valt of compromissen over kunnen worden gesloten. Om er achter te komen wat je dochter voelt en denkt kunt u zich proberen te herinneren of het je zelf overkomen is vroeger en wat je toen voelde en dacht.
Ten slotte twijfel ik niet aan de goede bedoelingen die je met je dochter voor hebt. Het gebruik van macht in de opvoeding in de vorm van allerlei regels gebeurt immers enerzijds uit onwetendheid over de gevolgen die het heeft op de persoonsontwikkeling van het kind en anderzijds omdat wij zelf geen ervaring hebben opgedaan als kind bij onze eigen ouders. We hebben allemaal in meer of in mindere mate eens te maken gehad met uitoefening van macht en zijn daardoor geneigd te denken dat dit normaal is.
De werkwijze in de ouder-kind relatie is gebaseerd op het gedachtengoed van Alice Miller (het kind in jezelf) en Thomas Gordon (luisteren naar kinderen). De eerste levensjaren van je kind staan in het teken van het vervullen van de behoeften van je kind. Het kind moet helemaal over jou kunnen beschikken omdat zijn hersentjes nog niet geleerd hebben hoe het behoeften uit kan stellen. Na deze periode gaat het erom dat je leert de behoeften van je kind te respecteren en het kind leert zo de jouwe ook te respecteren zodat jullie samen oplossingen vinden voor problemen die zich daarin voordoen.