| Praktijk voor psychologische hulpverlening en ouder-kind advies |
Alleen als men zelf de kans gekregen heeft zijn traumatisch verleden te verwerken zal men de ander kunnen begeleiden naar zijn eigen waarheid
en deze niet trachten af te leiden.
Alice Miller
|
|
Doelstelling
Doel van het geven van ouder-kind adviezen is ouders te helpen zich te identificeren met wat hun kind denkt en voelt. Anders gezegd, het leren raden wat
er in het kind omgaat, zijn gevoelens van betekenis te voorzien en adequaat te handelen. Elke vorm van opvoeding en moraal wordt hierbij achterwege gelaten.
Tegelijkertijd moet identificatie bij de ouders een proces op gang brengen dat hen leert het eigen gedrag te reflecteren en in verbinding te brengen met
de onvervulde behoeften uit de eigen kindertijd. Voorwaarde voor effectieve advisering is dat ouders oprechte interesse hebben in de gevoelswereld van
hun kind.
Om u een indruk te geven van een advies, klik op:
Voorbeeld advies 1
Voorbeeld advies 2
Procedure
Voor vragen of problemen over de omgang met uw kind kunt u advies vragen per e-mail of telefonisch.
Per e-mail: Ik zal proberen om binnen twee dagen nadat ik uw betaling van € 14,00 (per advies) heb ontvangen uw vraag via de e-mail te beantwoorden.
Mocht u naar aanleiding van het advies nog vragen hebben of de behoefte voelen na te praten dan zijn de kosten per e-mail € 7,-. Het kan ook gebeuren
dat ik voor het beantwoorden van uw vraag nog wat informatie extra nodig heb, maar daaraan zijn geen kosten verbonden. Stel uw vraag en klik hier.
Telefonisch: U kunt telefonische advisering aanvragen via het e-mail formulier. Nadat uw betaling van € 15,- (per 30 minuten) binnen is neem
ik telefonisch contact met u op voor het maken van een afspraak. Beschrijf uw probleem en klik hier.
Achtergrond informatie
Een kind komt niet op de wereld om de ouders gelukkig te maken, hun leven zin te geven of om een betere wereld te realiseren, maar omwille van zichzelf.
Een kind is ook niet zijn ouders en kan daarom heel anders tegen dingen aankijken dan zijn ouders en daar moet het ook alle gelegenheid voor krijgen. Het
kind is een afzonderlijk persoon in wording en moet op kunnen groeien in een omgeving waarin het zich vrij kan uiten en waar zijn wil niet wordt onderdrukt.
Om zich goed te kunnen ontwikkelen heeft het kind de begeleiding van een volwassene in zeer sterke mate nodig. Een volwassene die zich kan identificeren
met wat een kind denkt en voelt. Een vaste persoon die het ziet en begrijpt, het liefheeft en waardeert en het respecteert om wie het zelf is. Hieruit
volgt dat er geen plaats is voor allerlei trucjes, foefjes of straf om het kind naar zijn of haar hand te zetten.
Wanneer het kind niet de gelegenheid krijgt zich tot een afzonderlijke persoon te ontwikkelen dan kan zijn integriteit blijvend worden beschadigd.
Het moet zijn eigen gevoelens en behoeften onderdrukken en als reactie op deze traumatische ervaringen zal het bepaalde gedragspatronen ontwikkelen. Zo
kan het bijvoorbeeld druk gedrag gaan vertonen als het zich niet begrepen voelt of gefrustreerd wordt in zijn behoeften of juist heel rustig worden. Dan
is er sprake van een verstoorde emotionele communicatie tussen ouder en kind. Het kind voelt zich dan onveilig, onzeker en alleen en het voelt boosheid
of woede. Als het in die woede niet begrepen wordt en het moet zijn emoties onderdrukken dan kan dat zich op enig moment uiten in agressief gedrag jegens
anderen of zichzelf.
Om het kind goed te kunnen begeleiden en het te helpen zijn eigen weg te laten vinden moeten we ons dus kunnen identificeren met wat het kind voelt en
denkt. Identificatie gaat echter niet vanzelf, omdat we zelf een dergelijke bejegening van onze eigen ouders niet hebben gekregen en we met zulke ervaringen
dus ook niet vertrouwd zijn geraakt. Identificatie vereist dat we moeten weten wie we zelf zijn en wat onze eigen gevoelens en behoeften zijn. We moeten
gevoelig worden voor onze eigen gevoelens en behoeften als kind om gevoelig te kunnen worden voor de gevoelens en behoeften van onze kinderen.
Voorbeeld advies 1
Driftbuien. Onze dochter is anderhalf jaar oud. Ze kan soms erg driftig zijn en huilt dan lang door; ook als er niets meer aan de hand is. We hebben
haar een paar keer op de gang gezet om 'af te koelen'. Dit werkte een keer. Maar laatst ging het fout. Ze huilde hartverscheurend en riep om papa en mama.
Na een minuut of twee werd het te erg en deed mijn man de gangdeur open. Ze 'smeet' de deur zowat open en keek ontzettend angstig. Dat is wel het laatste
wat we willen: haar bang maken. Graag willen we uw advies.
Beste ouders,
Het driftig worden is een teken dat uw dochtertje zich niet begrepen voelt. Zij reageert daarop met woede en huilt lang na. Daaruit leid ik af dat ze vaker
in haar behoeften is gefrustreerd. Het is belangrijk te achterhalen waarin u tekortschoot in het begrijpen van haar. Het zijn namelijk de onvervulde behoeften
van haar die tot de ‘driftbuien’ leiden.
Met het op de gang zetten straft u haar en geeft u geen blijk van belangstelling voor de onderliggende oorzaak die tot de woede geleid heeft. Voor haar
voelt het op de gang zetten als afgewezen worden. Uw kind krijgt zo de boodschap mee dat de mensen van wie zij houdt en die zij hoort te vertrouwen haar
pijn doen en ze krijgt een verkeerde voorstelling over wat liefde behoort te zijn. De enige manier die echt werkt is een liefdevolle begeleiding die het
kind volledig respecteert.
Om u te leren uw kind op zo’n respectvolle en liefdevolle manier te bejegenen geef ik u hiervoor de volgende handvatten. Omdat ik niet precies weet
wat de aanleiding geweest is dat uw dochtertje zo woedend werd gebruik ik een fictieve gebeurtenis.
Het gaat erom dat u leert zich te identificeren met wat uw kind denkt en voelt.
Stap 1. Wat denkt mijn kind?
Janna: Er staat een potje met jam op tafel. Janna is nieuwsgierig en wil onderzoeken wat er in dat potje zit.
Moeder: mamma ziet dat Janna het potje heeft gepakt en neemt het zomaar uit haar handjes.
Stap 2. Wat voelt mijn kind?
Janna: Ze voelt zich afgewezen en niet begrepen. Ze heeft immers niets verkeerds gedaan? Ze wilde alleen maar weten wat er in dat potje zat. Ze reageert
op het onbegrip met woede.
Moeder: Al denkende vraagt zij zich af waarom haar dochtertje toch zo boos reageert en ze realiseert zich ineens wat ze gedaan heeft. Ze heeft helemaal
geen begrip aan de dag gelegd voor wat haar dochtertje wilde. Het hoort immers bij haar ontwikkeling nieuwsgierig te zijn en dingen te onderzoeken. Dat
was moeder even uit het oog verloren, want toen zij zelf klein was heeft ook haar moeder dingen uit haar handen gepakt en haar boosheid bestraft.
Stap 3. Hoe te handelen?
Moeder: Och, lieverd, wat naar dat mamma je niet begrepen heeft hé en ze geeft haar dochtertje een dikke knuffel. Jij wilt alleen maar kijken wat
er in het potje zit nietwaar? Kom, dan gaan we samen kijken wat er in dat potje zit.
Janna: ze voelt zich weer helemaal veilig nu mamma haar begrepen heeft en haar angst verdwijnt. Ook voelt ze door de knuffel van mamma en de toon van haar
stem dat zij niets verkeerds gedaan heeft, maar dat het aan mamma lag. Ze voelt zich weer geliefd en gewaardeerd, maar dat was wel even in het geding.
Voorbeeld advies 2
Thuiskomen
Geachte mevrouw,
We hebben al enige tijd ruzies in huis met onze dochter van 14 jaar over het thuiskomen 's avonds. Wij hebben de tijden van thuiskomen afgestemd op wat
zoal de norm is in haar omgeving en vinden dat niet onredelijk. Maar onze dochter verzet zich hier hevig tegen en zegt dat zij zelf wil kunnen bepalen
hoe laat zij thuiskomt. Wij hebben met andere ouders en opvoedkundigen hier ook al over gesproken en dan krijgen wij steevast het antwoord dat wij de ouders
zijn en dus de grenzen moeten aangeven en met haar de strijd hierover moeten aangaan ook al is dat voor alle betrokkenen vervelend.
Graag willen wij ook uw mening hierover horen.
Beste ouders,
Wat is het probleem?
U wilt dat uw dochter 's avonds thuiskomt op de door u bepaalde tijd, maar uw dochter is het niet met u eens en wil u hierin niet volgen. In de communicatie
naar uw dochter toe zit dwang. U vindt namelijk dat haar wil ondergeschikt moet zijn aan die van u door datgene wat u acceptabel vindt (een bepaalde tijd
van thuiskomen) aan haar op te leggen.
Wat voelt/denkt uw dochter?
Uw dochter geeft aan dat zij zelf kan en wil kunnen uitmaken hoe laat zij thuis wil komen. Zij reageert met boosheid en verzet wanneer u haar daarin frustreert
en haar niet serieus neemt in deze behoefte zelf te bepalen wat zij met haar leven wil en kan. Zij voelt zich niet begrepen, gewaardeerd en gerespecteerd,
omdat zij een deel van zichzelf, haar wil, moet onderdrukken.
Adequaat handelen
U wilt dat uw dochter zich gedraagt zoals u dat wenselijk vindt. Dit lokt meestal opstandig gedrag uit of juist aanpassing om van de dwang af te komen.
De reden waarom uw dochter zich tegen u verzet is niet tegen u als ouders gericht, maar tegen de macht die u gebruikt in de vorm van regels over het tijdstip
van thuiskomen. Het is voor uw dochter belangrijk dat u haar vertelt wat uw bezwaren zijn of waarvoor u haar wilt behoeden, dus wat uw grenzen zijn, maar
dat wil nog niet zeggen dat u grenzen mag stellen aan haar gedrag of behoeften. De wil van uw dochter dient te allen tijde gerespecteerd te worden en
niet ondergeschikt gemaakt te worden aan die van u. Dat is het recht op zelfbeschikking. Een recht dat u niet van haar kunt overnemen en waarover ook niet
te onderhandelen valt of compromissen over kunnen worden gesloten. Om er achter te komen wat uw dochter voelt en denkt kunt u zich proberen te herinneren
of het u zelf overkomen is vroeger en wat u toen voelde en dacht.
Ten slotte twijfel ik niet aan de goede bedoelingen die u met uw dochter voor heeft. Het gebruik van macht in de opvoeding in de vorm van allerlei regels
gebeurt immers enerzijds uit onwetendheid over de gevolgen die het heeft op de persoonsontwikkeling van het kind en anderzijds omdat wij zelf geen ervaring
hebben opgedaan als kind bij onze eigen ouders. We hebben allemaal in meer of in mindere mate eens te maken gehad met uitoefening van macht en zijn daardoor
geneigd te denken dat dit normaal is.
Terug naar boven |
|
|